ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ

ನನಗೆ 1945 ರ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸೆಲ್ಫ್-ರಿಯಲೈಝೇಷನ್‌ ಬೋಧನೆಗಳ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ನಡೆಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅಂತರ್ಬೋಧೆಯಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ, “ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದೇ ಆದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವಂತೆ ನಿನಗೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ.” ಇದು ಬಹಳ ಬಲವಾದ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಂದು ಹಾಗೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತ, “ನಾವು ಹಾಲಿವುಡ್‌ಗೆ ಹೋಗೋಣ,” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ನಾವು ಚರ್ಚ್‌ಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ಅಂದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ — ಸೆಲ್ಫ್- ರಿಯಲೈಝೇಷನ್‌ ಫೆಲೋಷಿಪ್ ಚರ್ಚ್. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ನನಗೆ ಇದರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ, “ಸರಿ, ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು?” ಬಹುಶಃ ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೋ ರೀತಿಯ ತಾತ್ವಿಕ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವ ತಾತ್ವಿಕ ಪಾದ್ರಿ ಇರಬಹುದು, ಎಂದೆಲ್ಲ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ.

ಆದರೆ ಗುರುಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮತ್ತು ನಾನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ಯೋಚಿಸಿದೆ, "ಇವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದಾರೆ.” ನಾನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ, "ನೀವು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸರ್ವಜ್ಞತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಬಹುದು?" ನಮ್ಮ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಲೋಚನೆ, ಪ್ರತಿ ಭಾವನೆ, ನಾವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. (ಸದ್ಯ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು!) ಆದರೆ ಹಾಲಿವುಡ್ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆ ಮೊದಲ ಪರಿಚಯದ ನಂತರ, ನಾನು ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಾಗ, ನಾನು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಹೊರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅಷ್ಟೇ ಹೊರತು ಅನ್ಯಥಾ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

ನಾನು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪ್ರತಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಒಂದು ಜೋಡಿ ಕಂದು ಕಂಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತು ಆ ಕಂಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನಂತತೆಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತು ನನ್ನ ಏಕಾಗ್ರತೆಯು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತೆಂದರೆ ಅವು (ಕಂಗಳು) ನನಗಾಗಿ ಸಜೀವವಾದಂತೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅವು ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದವು. ಮತ್ತು ನಂತರ ನಾನು ಗುರುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಆ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನೇ ಕಂಡೆ.

ಅವರೇ ಒಂದು ವಿಶ್ವದಂತಿದ್ದರು: ಸರ್ವವನ್ನೂ ಬಲ್ಲವರು, ಸರ್ವವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸುವವರು. ಮತ್ತು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮಕ್ಕೂ ಅವರು ಹೊಂದಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ: ಅದ್ಭುತ, ಅಸಾಮಾನ್ಯ, ಪರಿಶುದ್ಧ, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಬಂದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ.

ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರೊಂದಿಗಿನ ಅವರ ಜೀವನದ ನೆನಪುಗಳ ಕುರಿತು ಮುಕ್ತಿ ಮಾತಾರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪನ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ಸಿಡಿಯನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ.

ಈಗಲೇ ಆರ್ಡರ್‌ ಮಾಡಿ