ಈ ಲೇಖನವು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಲಿರುವ ಜರ್ನಿ ವಿತ್ ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದ ಎಂಬ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳ ಸಂಪುಟದಲ್ಲಿನ “ದ ಮೆನಿ ಆಸ್ಪೆಕ್ಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಗಾಡ್” ಎಂಬ ಅಧ್ಯಾಯದಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀ ದಯಾ ಮಾತಾ ಅವರು 1955ರಿಂದ 2010ರಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಧನರಾಗುವವರೆಗೆ ಯೋಗದಾ ಸತ್ಸಂಗ ಸೊಸೈಟಿ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ/ಸೆಲ್ಫ್-ರಿಯಲೈಸೇಷನ್ ಫೆಲೋಶಿಪ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂಘಮಾತೆಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಕರುಣಾಮಯಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಾಯಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಉದಾತ್ತ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರ ಬೋಧನೆಗಳ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಬಹುಕಾಲದಿಂದಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ದೇವರನ್ನು ಅರಸುವುದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಮಹಾನ್ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ — ಸಂತೋಷ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆ — ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಫಲಗಳಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಲಾರವು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ, ದೇವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಕ್ಷರಶಃ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಗುಹೆಗಳ ಅಥವಾ ಮಠಗಳ ಏಕಾಂತಕ್ಕೆ ತೆರಳಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ ಎಂದಲ್ಲ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಪರಮಹಂಸ ಯೋಗಾನಂದರು ನಮಗೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ, ತ್ಯಾಗದ ನಿಜವಾದ ಭಾವನೆಯು ಸನ್ಯಾಸದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಇಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಆಂತರಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.
ದಾರಿಗಳನ್ನು ತೊರೆಯುವುದನ್ನು ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ. ದೇವರು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವು ಪೂರೈಸಬೇಕೆಂದು ಆತನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲೇ ಇರಿಸಲಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿತಿರಬೇಕು: “ಕರ್ತನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲೂ ನಾನು ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಬೇಕಾಗಿರುವುದು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ನಾನು ಅರಸುತ್ತಿರುವುದು ನಿನ್ನನ್ನೇ; ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ನಿನಗೇ.” ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಿದು. ಪರಮಹಂಸಜಿಯವರು ಹೇಳಿದಂತೆ, “ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ಆಶ್ರಮವನ್ನಾಗಿಸಿ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.”
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮೂಲವಾಗಿರುವುದು ಈಡೇರದ ಆಸೆಗಳು. ನಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯಾದಾಗ ದುಃಖಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಸಿಗದಾಗ ಅಭಾವದ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆರೋಗ್ಯ, ಸಂತೋಷ, ಶಾಂತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳ ನಡುವೆ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಇರುವ ಆಸೆಗಳು ಈಡೇರದಿರುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಾನವನ ದುಃಖದ ಮೂಲಗಳಾಗಿವೆ. ದೇವರನ್ನು ಅರಸುವುದೇ ಈ ನಿರಾಶೆಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ, “ಮೊದಲು ದೇವರ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಆತನ ನೀತಿಯನ್ನೂ ಹುಡುಕಿರಿ; ಆಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿಮಗೆ ದೊರಕುವವು”?* ಆ ಆದರ್ಶವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಒಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ದೇವರನ್ನು ಅರಸುವ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಆತನಿಗೆ ಪ್ರಥಮ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಹಂಬಲಗಳ ಅಂತಿಮ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯಾಗಿರುವ ದೇವರಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಪರಮ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೆ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಅಧೀನಗೊಳಿಸುವವನೇ ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿ. ದೇವರಿಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಾವು ಹೃದಯವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರೀತಿ, ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗಿರುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ನಾವು ತ್ಯಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಗುರಿಗಳಾಗಿರುವ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಇಂದಿಗೂ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ನಿರರ್ಥಕ ಭರವಸೆಯನ್ನು ನಾವು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಮೊದಲು ದೇವರನ್ನು ಅರಸುವುದರಿಂದಲೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸದ್ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೇವೆ. ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಯಶಸ್ಸು ಬರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ನೋವಿನ ನಿರಾಶೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಿಯು ತನ್ನೊಳಗೆ ದೇವರೊಂದಿಗಿನ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮುಡಿಪಾದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಗುರೂಜಿಯವರು ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿ, ಶಾಂತವಾದ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸಾಂಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮದೊಳಗೆ ದೇವರ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದರು. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ತೊರೆದುಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮತ್ತು ಕೋಮಲವಾದ ಆಂತರಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಏಕಾಂಗಿ ಅಥವಾ ಪರಿತ್ಯಕ್ತರೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ಒಬ್ಬರು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾರೆ — ಒಬ್ಬ ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತ, ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ, ನಿಜವಾದ ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆ. ನೀವು ದೈವಿಕತೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರೂ, ಭಕ್ತರಾದ ನಿಮಗೆ ದೇವರು ಅದೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಅಡಿಟಿಪ್ಪಣಿ:
* ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ 6:33 (ಬೈಬಲ್)
